Voetbal verbroedert: NADO-V tegen Blau-Weiss Dingden

In de zomer van 1957 reisde de Rotterdamse voetbalclub NADO-V naar Duitsland om een vriendschappelijke wedstrijd te spelen tegen Blau-Weiss Dingden. Twaalf jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog vonden de voetballers dat het tijd was om hun dankbaarheid te betuigen aan de inwoners van Dingden. Waarom waren deze Rotterdamse voetballers zo dankbaar? De Duitsers hadden hen immers in de winter van 1944/45 gedwongen om onder erbarmelijke omstandigheden kilometerslange loopgraven te graven.

Lees verder “Voetbal verbroedert: NADO-V tegen Blau-Weiss Dingden”

‘Gräuelmärchen’, ongeloof over de onbegrijpelijke wreedheid van de nazi’s

Tachtig jaar geleden werden de nazi-vernietigingskampen bevrijd. In april 1945 stonden de kranten vol met foto’s van uitgehongerde gevangenen en uitgemergelde lijken. Mijn vader liet de foto’s in Dingden zien. Vol ongeloof dachten de Duitse dorpelingen in eerste instantie aan ‘Gräuelmärchen, griezelverhalen.

Lees verder “‘Gräuelmärchen’, ongeloof over de onbegrijpelijke wreedheid van de nazi’s”

Kerst 1944, de Tommies zorgen voor versiering

Precies 80 jaar geleden zaten tweehonderd Rotterdamse Schanzarbeiter gevangen in Lager Hengstermann, een feestzaal in Dingden. Ze sliepen daar op de grond met wat strozakken, vrijwel zonder sanitaire voorzieningen. Toch werd Kerstmis gevierd in het werkkamp. Met schnaps en kerstbomen. De Tommies hebben voor de versiering gezorgd, schrijft Hubert van Hove in een brief. Met ‘chaff’.

Lees verder “Kerst 1944, de Tommies zorgen voor versiering”