Reis naar het einde – Hubert van Hove
Gaststätte Hoffmann in de dorpskern van Dingden wordt gesloopt. In de feestzaal van deze herberg werden tijdens de Tweede Wereldoorlog honderden Rotterdamse dwangarbeiders onder erbarmelijke omstandigheden gevangen gehouden. Mijn vader was één van hen. De locatie was destijds bekend als Lager Meteling.
Lees verder “Lager Meteling wordt gesloopt, een stukje geschiedenis verdwijnt”
Honderden Rotterdammers die waren opgepakt tijdens de grote razzia, moesten in de barre winter van 1944/45 loopgraven graven op de Brüner Höhen bij het Duitse Wesel. Mijn vader was een van deze ‘Schanzarbeiter’.
Lees verder “Nutteloze Schanzarbeit op de Brüner Höhen”
De recente ICE-razzia in Minneapolis lijkt sprekend op de razzia van Rotterdam in 1944. Mijn vader was één van de meer dan 50.000 mannen die tijdens de razzia van Rotterdam huis aan huis werden opgepakt en gedeporteerd. Hoewel de historische context en politieke systemen verschillen, zijn de overeenkomsten tussen de razzia’s van Rotterdam en Minneapolis opvallend: grootschalige operaties met arrestaties, executies, verzamelplaatsen en deportaties. Grote groepen mensen wordt hun menselijke waardigheid ontnomen. Wat had de wereld zichzelf beloofd na de Tweede Wereldoorlog?
Lees verder “De ICE-razzia in Minneapolis en de razzia van Rotterdam”
Vandaag precies tachtig jaar geleden, op 3 juni 1945, belt Hubert van Hove aan bij zijn ouderlijk huis aan de Bergsingel in Rotterdam. Na een reis van ruim zes maanden is mijn vader terug op het punt vanwaar hij op 11 november 1944 tijdens de grote razzia van Rotterdam was opgepakt door de Duitse Wehrmacht.
Lees verder “Terug op de Bergsingel in Rotterdam”
Tijdens het bombardement van Rotterdam op 14 mei 1940 verschool mijn opa zich onder een bureau in zijn wijnhandel in het centrum van de stad. Hij heeft het bombardement wonder boven wonder overleefd. Een gesmolten fles uit het wijnpakhuis van mijn opa bewaar ik als tastbare herinnering aan het bombardement.
Wat zat er in die fles?
Tachtig jaar geleden werden de nazi-vernietigingskampen bevrijd. In april 1945 stonden de kranten vol met foto’s van uitgehongerde gevangenen en uitgemergelde lijken. Mijn vader liet de foto’s in Dingden zien. Vol ongeloof dachten de Duitse dorpelingen in eerste instantie aan ‘Gräuelmärchen, griezelverhalen.
Lees verder “‘Gräuelmärchen’, ongeloof over de onbegrijpelijke wreedheid van de nazi’s”