{"id":12787,"date":"2026-06-15T12:06:45","date_gmt":"2026-06-15T12:06:45","guid":{"rendered":"https:\/\/razziavanrotterdam.eusvanhove.nl\/?p=12787"},"modified":"2026-06-17T09:43:20","modified_gmt":"2026-06-17T09:43:20","slug":"voetbal-verbroederd-nado-v-tegen-blauweiss-dingden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/razziavanrotterdam.eusvanhove.nl\/index.php\/2026\/06\/15\/voetbal-verbroederd-nado-v-tegen-blauweiss-dingden\/","title":{"rendered":"Voetbal verbroedert: NADO-V tegen Blau-Weiss Dingden"},"content":{"rendered":"\n

In de zomer van 1957 reisde de Rotterdamse voetbalclub NADO-V naar Duitsland om een vriendschappelijke wedstrijd te spelen tegen Blau-Weiss Dingden. Twaalf jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog vonden de voetballers dat het tijd was om hun dankbaarheid te betuigen aan de inwoners van Dingden. Waarom waren deze Rotterdamse voetballers zo dankbaar? De Duitsers hadden hen immers in de winter van 1944\/45 gedwongen om onder erbarmelijke omstandigheden kilometerslange loopgraven te graven.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Na de Tweede Wereldoorlog heerste in Nederland een sterk anti-Duits sentiment. De Nederlandse regering kwam zelfs met een dubieus plan om Duitsers die in Nederland woonden het land uit te zetten. Destijds woonden er ongeveer 25.000 Duitsers in Nederland. Uiteindelijk zijn met de zogenaamde Operatie Black Tulip<\/em> meer dan drieduizend Duitsers daadwerkelijk het land uitgezet!
Jarenlang was er ook geen contact tussen de KNVB en de Duitse voetbalbond: “Er was immers zoveel dat moeilijk te vergeten is”. Pas in 1956 speelde het Nederlands elftal voor het eerst na de capitulatie van nazi-Duitsland tegen Die Mannschaft<\/em>. Op woensdag 14 maart 1956 won het Nederlands elftal in het Rheinstadion te D\u00fcsseldorf verrassend met 1-2 van regerend wereldkampioen West-Duitsland. In dezelfde periode ontstond ook bij NADO-V het initiatief om een vriendschappelijke wedstrijd tegen Blau-Weiss Dingden te organiseren. 1<\/a><\/sup><\/p>\n\n\n\n

Clemens Ridder, destijds jeugdspeler bij Blau-Weiss Dingden, bewaart documenten en foto’s over de uitwisseling tussen NADO-V en Blau-Weiss Dingden. 2<\/a><\/sup> Op de foto hieronder staan de organisatoren van de eerste vriendschappelijke voetbalwedstrijd tussen NADO-V en Blau-Weiss Dingden in 1957.<\/p>\n\n\n\n

\"Voorzitters<\/a>
Voorzitters Heinrich Fischer en Gerhard Nienhaus van Blau-Weiss Dingden (links) en Christian Scholte van NADO-V (rechts).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Witbrood voor Kerstmis 1944<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

De ontvangst van de voetballers uit Rotterdam was in ‘Saale Hengstermann’. Deze feestzaal fungeerde in de winter van 1944\/45 als ‘Lager’ waar tweehonderd Rotterdamse dwangarbeiders op de kale grond sliepen. Een van de voormalige dwangarbeiders, Christian Scholte, was inmiddels voorzitter van NADO-V. Hij hield in feestzaal Hengstermann een toespraak waarin hij zijn dankbaarheid betuigde aan de inwoners van Dingden. “Wij vonden hier hulp en begrip tijdens de oorlog. We kregen zelfs witbrood voor Kerstmis 1944, dat door de lokale bevolking voor ons was ingezameld.”<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Krantenknipsel uit 1957 over de toespraak van Christian Scholte in feestzaal Hengstermann.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

In de oorlog kregen de Rotterdamse dwangarbeiders van de nazi’s weinig te eten. Mijn vader schrijft in zijn reisverhaal ‘Reis naar het einde’ dat het vaak ging om een waterige soep, Steckr\u00fcbensuppe. <\/em>Net als de voorzitter van NADO-V maakt mijn vader eveneens melding van de vrijgevigheid van de inwoners van Dingden. Enkele citaten uit zijn reisverhaal:<\/p>\n\n\n\n